Panorama ZIEMI – Wernisaż

PANORAMA ZIEMI – Wernisaż

Termin:

Galeria:

Zapraszamy do zapoznania się ze wspomnienie wystawy w Landeskrankenhaus Freistadt · 2007

Zobacz naszą wyjątkową wystawę.

Zapraszamy do zapoznania się z fotorelacją z wernisażu artystki zatytułowanego PANORAMA ZIEMI.

Ziemia z góry staje się tutaj czymś więcej niż krajobrazem.
Jest przestrzenią koloru, rytmu, ruchu i struktury. Perspektywa oddalenia sprawia, że znane podziały tracą swoją oczywistość. Granice, drogi i stworzone przez człowieka systemy porządku przestają dominować nad obrazem. Pozostają podstawowe elementy wizualnego języka: linia, płaszczyzna, kolor, rytm i organiczna forma. W tym właśnie tkwi siła tego cyklu.

Gwiezdne niszczyciele patrolują orbitę Ziemi na tle kolorowej mgławicy kosmicznej.
Odwiedzający oglądają dzieła sztuki w jasnej, nowoczesnej galerii.
Nowoczesna galeria sztuki z różnorodnymi obrazami i dużym muralem.
Nocna panorama rozświetlonego miasta z lotu ptaka, z autostradami na pierwszym planie i rozgwieżdżonym niebem w tle.
Odwiedzający zwiedzają galerię sztuki z niebieskimi ścianami i obrazami.
Ludzie oglądający sztukę w nowoczesnej przestrzeni galerii.

Zapraszamy do zapoznania się z fotorelacją.

W 2007 roku Elisabeth Kuc zaprezentowała w Landeskrankenhaus Freistadt cykl prac „Ziemia z góry” – serię, która już wtedy odsłaniała jeden z istotnych kierunków jej artystycznych poszukiwań: potrzebę spojrzenia na rzeczywistość z innej perspektywy.

Inspiracją dla cyklu były niezwykłe fotografie francuskiego fotografa Yanna Arthus-Bertranda, ukazujące Ziemię z lotu ptaka. Krajobrazy widziane z wysokości przestają być jedynie konkretnymi miejscami. Pola, rzeki, drogi, miasta i ślady ludzkiej obecności zaczynają tworzyć abstrakcyjne układy form, linii i barw.

Elisabeth Kuc nie potraktowała jednak fotografii jako materiału do wiernego odtworzenia. Stały się one punktem wyjścia do własnej interpretacji.

Artystka przekształcała formy, wzmacniała intensywność kolorów, wydobywała struktury i zmieniała sposób kadrowania. To, co początkowo było fotograficznym zapisem rzeczywistości, przeobrażało się w autonomiczny obraz – podporządkowany już nie dokumentowaniu świata, lecz jego artystycznemu przeżywaniu.

Zmiana perspektywy zmienia sposób widzenia świata.

Spojrzenie z góry pozwala dostrzec rzeczy, które z bliska pozostają niewidoczne. To, co wydawało się uporządkowane i znajome, nabiera nowego charakteru. Krajobraz zaczyna przypominać malarstwo, a fotografia staje się impulsem do stworzenia własnej rzeczywistości artystycznej.

Wernisaż, który odbył się 27 września 2007 roku w Landeskrankenhaus Freistadt, był ważnym wydarzeniem na artystycznej drodze Elisabeth Kuc. Wystawa została oficjalnie otwarta i wzbogacona oprawą muzyczną w ramach działalności galerii LKH.

Z perspektywy czasu cykl „Ziemia z góry” można odczytać jako ważny etap kształtowania się indywidualnego języka artystki. Już w tych pracach widoczna była potrzeba odejścia od prostego przedstawiania rzeczywistości i poszukiwania tego, co znajduje się pomiędzy obserwacją a interpretacją.

Fotografia dostarczała obrazu świata zewnętrznego. Malarstwo pozwalało przekształcić go w doświadczenie osobiste.

To właśnie w tym przejściu – od tego, co widziane, do tego, co przeżyte i na nowo stworzone – można dostrzec jeden z ważnych fundamentów późniejszej twórczości Elisabeth Kuc.

Dziś, po niemal dwóch dekadach, wystawa z 2007 roku pozostaje nie tylko wspomnieniem konkretnego momentu w jej karierze. Jest również świadectwem procesu, który trwa w jej malarstwie do dziś: poszukiwania własnego języka, własnej perspektywy i własnego sposobu przekształcania rzeczywistości w sztukę.

2007 – „Ziemia z góry”

Widok z góry przedstawia jesienny las w odcieniach czerwieni i pomarańczu, otoczony przez zaorane pola i zielone łąki.